De Halfgoden

Eind 2016 keken Jessie en ik elkaar aan en besloten we dat we het in 2017 eens even helemaal anders zouden gaan doen. Beide zijn we lang genoeg single en zijn we er wel achter gekomen dat de man van onze dromen niet aanbelt als wij in ons joggingpak weer zitten te netflixen. Dus de afspraak is dat we in 2017 vaker onze dansschoenen aan gaan trekken en de bloemetjes buiten gaan zetten. En om maar even daad bij het woord te voegen kochten we kaartjes voor de naderende kerstborrel (voor de duidelijkheid, de kerstborrel van 2016).

Dus opgedirkt, haar in de krul en kerstglitters aan waren wij helemaal klaar om een avondje te shinen. Een paar drankjes en dansjes verder liep Jessie een soort halfgod tegen het lijf. Ja hoor, hij had het allemaal, was knap, lang, charmant, had een vlotte babbel en hij zat al lekker in de olie. Maar ja wij inmiddels ook. Hij was niet alleen en had nog een hele club met andere knappe knapen mee. Natuurlijk had degene op wie ik mijn oog had laten vallen een vriendin, maar dat bleek pas later. Het was een heerlijke avond, we hebben gedanst, ik heb mijn 31ste verjaardag uitgebreid gevierd met honderden onbekenden (mijn bezette halfgod had de band gevraagd een liedje voor me te spelen), we hebben gedronken alsof we nog 21 waren en aan het eind van de avond had Jessie het nummer van haar halfgod in haar telefoon staan.

We maken even een tijdsprong en bevinden ons inmiddels in 2017, Jessie en haar halfgod hebben inmiddels een paar keer afgesproken. Ik begin hem zelf een beetje te knijpen: Zal je net zien, mijn enige single vriendin en ik maken een pact om samen wat feestjes af te gaan om eens te zien wat er allemaal vrij rond loopt en na het eerste feestje duikt ze haar droomman op!

Het was zondagmiddag en ik had voor de verandering mijn joggingpak maar weer aangetrokken en Netflix aangezet toen mijn telefoon oplichtte. Het was Jessie, of ik zin had om samen met haar en de halfgoden wat te gaan drinken in de stad. Dus joggingpak uit, wat fatsoenlijks aan en ik sprong op de fiets richting Jessie.

De halfgoden besloten echter hun plannen te wijzigen, en we werden uitgenodigd bij een nieuwjaarsborrel in de plaatselijke kantine van FC-PittoreskdorpinWestFriesland. Jessie keek me aan en vroeg of ik hier wel zin in had. Ik haalde mijn schouders op, ik had niet voor niks mijn Netflix avond opgegeven. “We gaan gewoon” zei ik. “Pak je spullen, ik BOB wel die kant op.” Dus wij naar de kantine….

En nu snap ik dus waarom ik nog single ben. Want je vindt hem inderdaad niet op de bank. De mannen van je dromen staan in de kantine van FC-PittoreskdorpinWestFriesland! Potverdee wat een knappe koppen allemaal. En oké ze zijn dan allemaal net even een slagje jonger, maar ze voetballen ook 3 x per week (lees ze hebben allemaal een sixpack). En hé Jessie en ik zijn potverdomme nog geen 50, we zijn ook gewoon nog een soort van modellen… en als die jongens 30 bier in hun mik hebben geloven ze dat best. En ik dacht maar zo, bij ieder biertje dat ze meer drinken word ik aantrekkelijker.

De bezette halfgod was er ook en terwijl hij me weer uitnodigde te blijven slapen, kwam er een chick uit het dorp hem vertellen dat zijn vriendin hem zo kwam ophalen. Nou ben ik inmiddels heel wat gewend van het bezette mannen type dus was ik hier niet van uit het veld geslagen. En daarbij had ik mijn ook al op een andere halfgod laten vallen. En na 150 bier voor hem en 4 cola voor mij heb ik buiten stiekem even staan zoenen met deze halfgod. En toen ik wegging gaf ie mij zijn nummer. We hebben voor de zekerheid nog even gecheckt of hij echt wel vrijgezel was, want een andere bezette vent kan ik persoonlijk niet meer handelen. Ik bedoel, ik hoef echt niet direct een relatie met iemand maar het zou fijn zijn als je, al is het maar voor 5 minuten, even de enige voor iemand bent.

Ik voelde me weer even 16 in die voetbalkantine op zondagavond. Ik bracht Jessie en haar halfgod naar haar huis en reed daarna nog nagenietend naar mijn eigen huis. De volgende dag bleek dat ik geen 16 meer was, want ondanks dat ik niet gedronken had, had ik wel tekort geslapen. Mijn halfgod bleek in nuchtere toestand toch minder onder de indruk van me want na een paar korte whatsappjes heb ik niets meer van hem gehoord. Maar dat geeft niet. De wijze levensles die ik hieruit getrokken heb is dat ze er dus nog wel zijn: knappe vrijgezelle mannen. En ze zijn te vinden bij FC-PittoreskdorpinWestFriesland.

Volg jij mickeytalks al? Klik op onderstaande Social media om Mickey te volgen!

Facebook

• Twitter

• Instagram

Mickey

Gespleten persoonlijkheid. Ervaringsdeskundige in disaster dates. Amateur schrijfster van misschien wel de volgende worstseller.

1 Comment

  • Jessie
    21 januari 2017 16:04

    Jaaaa hier moet ik natuurlijk als eerste op reageren!! Wat een goed verhaal he en weer mooi geschreven! Laten we het voorlopig wel bij halfgod houden ????… en dit is nog maar het begin van 2017! ????

Leave a Reply