De man met angst

Hij is bang, doodsbang. Bang om de verkeerde keuzes te maken, mensen pijn te doen, verlies te lijden. Met recht misschien. Misschien moet hij ook bang zijn. De toekomst is onbekend, hij weet niet wat er gaat gebeuren. De angst verandert de man in een huilend jongetje.

Ik kijk naar hem van een afstand. Ik zie iemand die ik ooit was. Iemand die ik lang geleden achter me liet. Ik wil hem helpen, ik schreeuw naar hem dat het goed komt. Hij hoort me niet. Ik sta voor hem. Hij ziet me niet. Ik omhels hem. Hij voelt het niet. Hij staat daar maar verlamt door zijn angst.

Ik luister naar zijn gehuil. Ik voel de aandrang om hem te troosten. Maar ik draai me om en loop van hem weg. Zijn angsten zijn niet de mijne. Ik heb ze al overwonnen. Hoe graag ik zijn monsters ook zou willen verslaan, is hij degene met het zwaard.

Ik wil zijn engel zijn maar denk dat hij de duivel ziet. Ik loop verder weg. Het huilende jongetje maakt me bang. Ik ben al heel lang niet bang geweest. Ik begin te rennen, harder en harder. Ik kijk om me heen, ik ben hier eerder geweest. De muren die op me afkomen, het hoekje waar ik me probeerde te verstoppen.

Ik realiseer me dat ik terug moet. Ik ren terug naar het jongetje. Hij moet terug veranderen in een man of ik moet het zwaard gebruiken om hem te verslaan. Aan hem de keuze. Ik zal niet in angst leven, daarvoor heb ik al te veel monsters verslagen.

Mickey

Gespleten persoonlijkheid. Ervaringsdeskundige in disaster dates. Amateur schrijfster van misschien wel de volgende worstseller.

3 Comments

  • Michael Koorn
    5 mei 2016 13:00

    Prachtige blog Mickey ???? deze blog geldt in meer of mindere mate voor iedereen. Angst is een slechte raadgever, maar bepaald soms te veel mensen hun leven. We moeten gewoon het leven lijden zoals we dat willen lijden

    • Mickey
      12 mei 2016 21:21

      Ik wil liever mijn leven leiden dan lijden…. Maar hé ieder zijn ding ????

      • Michael Koorn
        13 mei 2016 06:05

        En ik moet denk ik weer leren spellen ????

Leave a Reply