De namen van mijn kinderen

Terugblik op vorige week: Mickey staat nog steeds op de afterparty van de huishoudbeurs. Nadat Jessie gillend is weggerend blijft Mickey over met Leon van 24.

Hij wees naar de tattoe op mijn pols. 

“Heb je er meer?”  

“Nope, dit is tot nu toe de enige, een permanente herinnering dat ik het leven niet zo serieus moet nemen.” 

Hij rolde de mouw van zijn shirt omhoog en liet een soort tribal tatoeage zien. Daarna trok hij zijn kraag naar beneden en liet er een op zijn borst zien. Goed het was niet persé mijn smaak. Maar dat vind ik wel weer het mooie aan tatoeages, iedereen kiest wat hij of zij mooi vind en niemand anders heeft daar wat over te zeggen.  

“Wil je er meer?” Vroeg ik. 

“Nog één, de namen van mijn kinderen. Ja dan hoef je niet zo verbaasd te kijken. Ik weet dat je me een jochie vindt, maar ik wil ook gewoon settellen en een gezin. Ik zit nu viereneenhalf jaar bij defensie en ik ga voornamelijk om met mensen van rond de dertig. Daar heb ik ook gewoon meer mee dan mensen van mijn eigen leeftijd. Meisjes van mijn eigen leeftijd vind ik niks aan, zijn nog bezig met school en zitten zo te trutten.” 

Ik wist niet wat ik hoorde. Was hij nou serieus? Ik had een borrel nodig. Vierentwintig, dat is echt te jong. Zeven jaar jonger!  

“Je vindt me nog steeds te jong zeker? Die tatoeage van je werkt volgens mij niet hoor.” 

Daar had ie me wel. Nam ik alles weer te serieus? Ik lachte het weg en zei dat ik nu toch echt weer even naar mijn vriendinnen moest. Ik liep naar Jessie en vriendin 1.  

“Nou ik had gelijk toch?! Hij is toch leuk?! Riep Jessie.  

“Ja ja, hij is leuk, maar Jess hij is 24!! Dat kan toch niet! Ik heb 3 broertjes die dichter in de buurt komen van zijn leeftijd dan ik.” 

Leon kwam weer bij ons staan. Hij boog zich naar me toe. 

“Dit wordt niks he?” 

“Nee ik ben bang van niet.” 

Hij gaf me een zoen op mijn wang.  

“Ik vind het jammer” zei hij en liep weg. 

De DJ was ondertussen gestart met een house en techno sessie. Iets wat ik liever “takkeherrie” noem. Jessie daarentegen ging met vriendin 1 helemaal uit haar plaat. Ik aanschouwde ze van een afstandje en dacht aan Leon. Misschien had ik wel de man van mijn dromen laten lopen omdat ik hem te jong vond. Wat is er toch aan de hand met me? Waarom trek ik steeds jongens aan van in de twintig? Waar zijn die mannen van 35? Het anwoord lag voor de hand. Ik dacht even aan Mr. X. De mannen van 35 zitten met vrouw en kinderen thuis op de bank. 

Mickey

Gespleten persoonlijkheid. Ervaringsdeskundige in disaster dates. Amateur schrijfster van misschien wel de volgende worstseller.

Leave a Reply