De Slager

de slager

“Of ik worst lust?”

 

 

 

Ik woon aan een gezellig pleintje met een bakker, groenteboer, boekhandeltje, afhaalchinees, supermarkt en ook een slager. Sinds ik hier woon, nu zo’n 6 jaar, zegt hij iedere morgen vrolijk “Goedemorgen Mick!”. Hoe hij ooit mijn naam te weten is gekomen is mij nog steeds een raadsel. De slager wordt ook wel de burgermeester van het plein genoemd. Hij weet altijd wat er bij iedereen speelt en kent iedereen bij naam. Toen het uitging met mijn vriend had hij dat meteen door. Dus toen ik een bij hem langs ging om slavinken te halen, zei hij gelijk: ‘ik zie je vriend nooit meer.’ Waarnaar ik schoorvoetend bekende dat het helaas uit was. Zijn relatie was ook net over.

En wat blijkt, als mensen een zelfde soort ervaring delen, schept dat een band. We maakten nu vaker een praatje en stiekem kreeg ik wel eens een extra stukje vlees als ik weer langs kwam. Op een dag kwam ik hem tegen bij mij op de galerij, hij had een pakketje voor mijn buren. Dus we maakte weer het gebruikelijke praatje, maar deze keer eindigde hij met: ‘zullen we een keer wat gaan drinken?’ Ik was eigenlijk verrast, had dit niet zien aankomen. Deze man was bijna 15 jaar ouder dan ik, had 2 kinderen en zijn relatie was net voorbij. Maar aan de andere kant was ik nu een paar maanden single en was het tijd om weer back in the game te komen. Dus ik zei ja. Ik bedoel hij vroeg me niet ten huwelijk, hij vroeg om een keer wat te gaan drinken.

De volgende dag wisselden we nummers uit en voor ik het wist hadden we een datum gepland. Hij kwam me ophalen op de fiets en we fietsten samen naar een cafeetje. Toen we naar binnen liepen werd hij direct herkent, er werd even hoi gezegd en we liepen naar een vrij tafeltje. Toen we ons drankje besteld hadden zei hij verlegen dat degene die net “hoi” zei, de lerares van zijn dochter was. Akward!!! Daar zat ik dan met mijn wijntje en tegenover mij een man. Een serieuze man, een vader, een ondernemer, iemand die al een huwelijk achter de rug had. Ik had zwaar mijn twijfels. Wilde ik hier wel aan beginnen? Was dit wel voor mij? Maar we hebben een gezellige avond gehad, redelijk ontspannen gekletst en hij heeft me weer netjes thuisgebracht.

Eenmaal thuis heb ik mijn twijfels wel kenbaar gemaakt, weliswaar via whatsapp want ik was/ben niet zo’n held om dat in iemand zijn gezicht te zeggen. Ik vind het vervelend om mensen teleur te stellen. Gelukkig vatte hij het heel sportief op. Dit was nu eenmaal niet een mislukte date, maar het was het gewoon niet voor ons. Toen ik mijn verhaal vertelde aan mijn vriendinnen, pisten ze bijna in hun broek van het lachen. Niet zozeer vanwege de date maar vanwege zijn beroep. Alle grappen die gemaakt konden worden zijn ook gemaakt. Of ik worst lust? Of hij worst lust? Wat voor soort worst dan? Hoe groot, hoe dik enz enz

Zucht….

Mickey

Gespleten persoonlijkheid. Ervaringsdeskundige in disaster dates. Amateur schrijfster van misschien wel de volgende worstseller.

Leave a Reply