lunchen

Terugblik op vorige week: Romeo klopt aan en Mickey doet open. Samen beleven ze een wilde avond. Romeo gaat er vandoor en Mickey blijft alleen achter op de kamer.

Ik word wakker in het hotel, rek me nog even uit en denk glimlachend terug aan gisteravond. Ik sta eigenlijk van mezelf te kijken. Dat ik dit durfde, dat het zo onwijs fijn was en dat ik hier wel aan zou kunnen wennen. Iedere vrouw op deze aarde gun ik deze ervaring. Ik pak mijn spullen in en loop naar beneden. Godzijdank zit er een andere receptioniste.  

“Ik kom uitchecken” 

“Was alles naar wens? 

“Dat kunt u wel stellen, tot ziens!” 

Ik kruip achter het stuur van mijn auto en rij naar mijn werk. Ik voel lichte spierpijn van alle rek en strekoefeningen als ik weer uitstap. Ik moet lachen, als mijn collega’s toch eens wisten wat ik de avond daarvoor had uitgespookt! 

Ik zit achter mijn bureau wanneer mijn telefoon oplicht. Een berichtje van Mr X. :  

“Maandag even lunchen?” staat er.  

De slok thee die ik net had genomen weet ik nog net op tijd door te slikken. “Hij gaat trouwen” schiet er door mijn hoofd. Of hij krijgt nog een kind en hij wil het me persoonlijk vertellen voordat ik het van een ander hoor. Trillend stuur ik een berichtje terug.  

“Ga je me wat engs vertellen?”  

 Dertig seconden later krijg ik terug:   

 “Nee hoor, gewoon gezellig lunchen! Niks engs, gewoon gezellig. Denk er maar even over na. Geen stress.”   

….

Het was zaterdagochtend, ik had nog steeds spierpijn van mijn nacht met Romeo. Ik trok mijn klus outfit aan en begon met de voorbereidingen voor mijn project: het behangen van de gang. Ik rolde het nieuwe behang uit op mijn eettafel en met een rolmaat begon ik ijverig alles uit te meten. Mijn telefoon ging. Het was Mr X.   

Een nano seconde twijfelde ik of ik hem gewoon over zou laten gaan en negeren maar ik kon mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en nam op.  

“Hoi”   

“Hoi, even over maandag. Ik weet dat je nog niet hebt aangegeven of je überhaupt wel wil lunchen maar er is iets tussengekomen dus het gaat niet lukken.”  

“Dat is misschien maar beter ook”  

“Ja ik merkte al dat je in de stress schoot” 

“Ja vind je dat gek? Het staat haaks op onze afspraak. Wat ga je thuis vertellen dan? Ik ga gezellig lunchen met Mickey? Of ga je er over liegen?”   

“Nee je hebt gelijk, dat zou ik niet meer doen. Het is stom van me. Ik zal niet meer met dit soort voorstellen komen.”  

“Dat lijkt me verstandig.”  

“Oke, fijn weekend”  

“Hetzelfde”  

Trillend hing ik op. Moet ik heb nou vertellen wat goed of fout is? Wat wel of niet kan?! Ik loop naar de gang en begin als een idioot het behang van de muur te trekken. Ik schreeuw naar de kale muur, dat ie op moet rotten, me met rust moet laten. Als ik weer gekalmeerd ben plak ik mijn nieuwe behang er tegen aan. Een nieuw begin, een schone lei! Althans dat hoop ik…

Mickey

Gespleten persoonlijkheid. Ervaringsdeskundige in disaster dates. Amateur schrijfster van misschien wel de volgende worstseller.

Leave a Reply