De prinses op de berg

Tijdens mijn verblijf bij outback Ben werd ik voorgesteld aan een ieder die we tegen kwamen. (lees ook mijn vorige blog de droom) Zo ook aan Markus, de beste vriend van Ben en zijn partner in crime. De eerste echte dag bij Ben werd me mede gedeeld dat zijn vriendin Sabine een kersentaart ging maken. Ze hadden namelijk 10 kilo kersen van een andere dorpsbewoner gehad, bij wie de kersen gewoon aan de bomen in de tuin groeide. Markus zou komen helpen.

Terwijl wij buiten voor het huisje nog over de periode aan het praten waren dat Ben mijn kinderoppas was (dus echt lang geleden) kwam Markus aangewandeld. Hij schoof aan en hielp Sabine met het ontpitten van de kersen. Hij was vrolijk en gezellig, de smaakmaker of gangmaker op een feestje stelde ik me zo voor. Hij was ooit eens in Nederland geweest tijdens de Sneekweek en liet trots horen welke Nederlandse woorden hij had opgestoken zoals “Morguhhhh” en “Godverdomme”.

Markus was een knappe man met zilvergrijs haar en een paar karakteristieke lijnen in zijn gezicht die verraadden dat hij geen 18 meer was. Hij was “jong belegen” zoals mijn beste vriendinnetje Sophie dat zou zeggen. Hij vond zelf denk ik dat  hij mooi haar had want hij had een soort lange grijze lok van rechts naar links gekamd. Ik persoonlijk was geen fan van de lok, maar het deed niets af aan zijn vriendelijke ogen en mooie lach.

Tijdens het maken van de kersentaart spraken we af de volgende dag met zijn drieën te gaan lunchen bij het lokale restaurant waar je volgens Ben en Markus het lekkerste van de omgeving kon eten. Sabine moest helaas de hele dag werken en kon er dus niet bij zijn. Tijdens de lunch, waar ik een stoofpotje van wild zwijn besteld had, opperde Markus die week een BBQ te organiseren bij hem thuis. Gewoon gezellig, een mannetje of 6, muziekje erbij, lekker eten en uiteraard lekkere drankjes! Wie mij kent weet dat ik niks leuker vind dan uitgenodigd te worden voor een BBQ. Als alleenstaande is het heeeeeeerlijk wanneer je met je voetjes omhoog kan zitten, dat er voor je gekookt wordt en dat er ook nog een drankje voor je wordt ingeschonken. Ik was dus van de partij.

Voorafgaand aan de BBQ deden we nog even boodschapjes bij de lokale buurtsuper. Het was hier gewoonte dat wanneer je ergens wordt uitgenodigd, je zelf ook het een en ander meeneemt zodat niet 1 persoon voor alle kosten opdraait. Dus wij gooiden twee winkelmandjes vol me groente en vlees, chips en niet te vergeten…. drank.

Eenmaal de avond van de BBQ reden we naar Markus zijn huis. Hij woonde weliswaar op een minder mooie plek dan Ben maar hij had wel een huis met een aangesloten koelkast en een normale toilet! (halleluja) Eigenlijk zat de sfeer er gelijk goed in. Ben, Sabine, een Tsjech uit het dorp, Mowgli (een meisje van 20 dat was aankomen waaien uit Duitsland), Markus en zaten gezellig om de tafel. Er werd gelachen, gepraat, gedanst en uiteraard gedronken.

Tja en hoe het gebeurde, gebeurde het. Tegen het eind van de avond hadden Markus en ik het wel heel gezellig en verkoos ik zijn tweepersoonsbed boven het logeerbed boven. Ik besefte me de volgende morgen hoe fijn het is om naast iemand wakker te worden. Wanneer je al jarenlang een relatie hebt, is dat waarschijnlijk de normaalste zaak van de wereld, maar als je zoals ik toch al een redelijke tijd single bent is dat toch weer iets bijzonders. We kropen nog even tegen elkaar aan waarna hij het bed verliet om een glas versje jus voor me de persen.

Die dag vertrokken Ben, Mowgli, Markus en ik (de Tsjech en Sabine moesten helaas werken) naar het terras waar we onze katers probeerde weg te drinken met nog meer drank. Markus trok mijn stoel dichter naar de zijne, hield mijn hand vast en gaf me af en toe een zoen. Waarschijnlijk misselijkmakend om tegenover te zitten, maar Ben en Mowgli lieten ons gewoon onze gang gaan. En heel even voelde ik me als een prinses op de berg. Want juist die dag, dat we daar met kater zaten, ik in slobbertrui (het was bewolkt) met minimale make-up en slordig knotje zat er iemand naast me die mij op dat moment de allerleukste vond.

En die specifieke dag begon ik weer een beetje te geloven in de liefde. Niet zo zeer in de liefde met Markus, daarvoor zijn onze levens te verschillend en wonen we te ver uit elkaar. Maar ik realiseerde me dat ik me al heel lang niet zo  gevoeld had. Ik voelde me bijzonder, geliefd en had heel even iemand waar ik gewoon mijn hoofd op zijn schouder kon leggen en de rest even kon vergeten. En als ik dat toch hier op een random berg in Spanje kon vinden, dan moet ik dat thuis toch ook kunnen vinden?

Mickey

Gespleten persoonlijkheid. Ervaringsdeskundige in disaster dates. Amateur schrijfster van misschien wel de volgende worstseller.

Leave a Reply

%d bloggers liken dit: