Ron Beton #2

Beste Ron,

Afgelopen december ben ik 30 geworden. “Nou en?!” Zal je waarschijnlijk denken. Nou uhhhh jij bent mijn cadeau……

Mijn lieve collega, grootste fan van dit blog en inmiddels een van mijn beste vrienden regelde een Meet&Greet met Ron Vlaarniemand minder dan met jou! Nu was mijn allereerste reactie: “O wat erg, wat vreselijk genant!” Want lieve Ron je moet weten dat ik geen voetbalfan ben….. Ik heb er echt nul verstand van. Sterker nog, jij bent de enige speler die ik kan noemen bij AZ. Waarom deze Meet&Greet vraag je je dan af?

We moeten even een tijdje terug in de tijd. Ik ben ongeveer een jaar geleden begonnen met dit blog. Mijn eigen stukje onzin op het internet. Voornamelijk gaat het over mij en mijn “date-ervaringen”. Tot aan de zomer schreef ik daarnaast iedere week “een flirt” (een soort brief) aan een bekende Nederlander. En dan had ik altijd een heel grote bek. Het kwam er op neer dat ik eigenlijk altijd schreef dat ik niet begreep waarom die persoon en ik nog geen setje waren. En jij, arme Ron, bent ook een van mijn slachtoffers geweest!

Sinds je bij AZ voetbalt roep ik ook nog wel eens dingen als: “Als jullie me zoeken, lig ik voor het AZ-stadion te wachten tot Ron Beton voorbij komt!” Je moet weten dat ik op zo’n 5 minuten van het stadion werk. Dus deze hele gênante situatie heb ik volledig aan mezelf te danken. Toen ik dus die mooie brief van AZ had gekregen met jouw handtekening erop besloot ik mijn flirt aan jou even terug te lezen. En mijn god wat een slecht verhaal was dat! Ik probeerde iets met voetbal termen maar ja doordat ik natuurlijk geen verstand van voetbal heb….. Sloeg dat hele verhaal nergens op. Dus bij deze mijn do-over…. Even helemaal opnieuw:

 

Lieve Ron, (zo beginnen mijn flirts nou eenmaal)

Ik hou het deze keer kort en krachtig want mijn inleiding was nogal lang. Ik kan niet in woorden uitdrukken hoe leuk ik het vind dat je een paar minuutjes voor mij de tijd neemt! Ik kan ook niet in woorden uitdrukken hoe gênant ik het eigenlijk vind. Maar dat is tegen die tijd waarschijnlijk wel aan mijn hoofd af te lezen (heb ik nog wel een hoofd of is het een grote tomaat geworden?) Er is waarschijnlijk niets meer over van mijn grote bek, want die heb ik alleen op papier. In het echt ben ik in dit soort situaties een verlegen tomaat.

Wat over het algemeen helpt is als je er wat drank bij me in giet, (de kans bestaat wel dat mijn hoofd dan nog roder wordt, niet schrikken, dat trekt wel weer bij) en dat jij gewoon aan het woord bent. Dan kan ik een beetje dom lachen en grote slokken wijn nemen. En in mijn hoofd gooi je me dan over je schouder en laat je me alle hoeken van de kleedkamer zien. In het echt praat jij je 5 minuten vol en kan je weer terug naar de orde van de dag.

In West Friesland zeggen we: Ik heb er zin an! Tot snel!

XoXo Mickey

P.S. Het hoeft natuurlijk niet zo te eindigen he?! Je mag best creatief zijn en een ander leuk einde bedenken…

Volg jij mickeytalks al? Klik op onderstaande Social media om Mickey te volgen!

Facebook

• Twitter

• Instagram

Mickey

Gespleten persoonlijkheid. Ervaringsdeskundige in disaster dates. Amateur schrijfster van misschien wel de volgende worstseller.

1 Comment

  • kiko
    4 februari 2016 08:06

    Ron, here she comes!!! Wordt een feestje voor beide

Leave a Reply