Sterk

sterk

Ik wilde er niet over schrijven. Het is niet mijn verhaal om te vertellen. Ik was er niet bij. Ik ken de mensen niet. Ik ben het slachtoffer niet.

Ik leef mee met de slachtoffers en de familie van de slachtoffers van deze aanslag en iedere andere aanslag in de wereld. Voornamelijk dat laatste, alle slachtoffers van terrorisme in welk land, in welke vorm dan ook draag ik een warm hart toe

Maar het was altijd een zo ver van mijn bed show. Tot nu. Tot Parijs. Het besef dat het iedereen kan overkomen, dat het overal is.

Ik had het eigenlijk naast me neergelegd. Ik wilde er niet te veel over nadenken. Tot ik die vier jongens bij RTL Late Night zag en mijn hart langzaam in stukjes brak. Vier jongens die gezellig een concert gingen bezoeken. Iets wat ik zelf ook regelmatig doe.

Vier verslagen mensen voor het leven getekend. Pijn in de ogen, pijn in het hart, pijn in de ziel…. Het was alsof ik er zelf bij was toen ze hun verhaal deden. Ik was nooit bang voor terrorisme tot nu. Ik wil het liefst terug in mijn bed kruipen en daar voor altijd blijven liggen. Niks de held uithangen, maar wachten tot dit voorbij is.

Maar gaat het wel voorbij? Of is dit ‘gewoon’ de wereld waarin we leven? Ik weet even niet hoe ik verder moet. Als ik het al niet weet, hoe moeten deze vier jongens het dan weten? Hoe moeten die verder? Hoe moeten al die mensen op de wereld verder die slachtoffer zijn?

Wie kan me uitleggen wat er gebeurd? Wie kan er deze mensen uitleggen wat er gebeurd? Waar we toch mee bezig zijn? Waarom we überhaupt hier op deze aardbol zijn neergezet? Het voelt alsof ik meedoe aan een experiment waarvan het doel mij onbekend is.

Als het kon zou ik de 4 Nederlands jongens en eigenlijk alle slachtoffers omhelzen. Ik zou ze vasthouden en zeggen dat het goed komt. Dat ze niet meer bang hoeven te zijn omdat ik ze vasthoud en ze beschermen tegen alles en iedereen. Ik zou al hun zorgen en angsten wegnemen. Maar dat kan ik niet. Het enige wat ik kan doen is mijn bed uitkomen en sterk zijn. Sterk voor de slachtoffers die het even niet meer zien zitten. Sterk voor de wereld, sterk voor mezelf.

Kijk hier het interview bij RTL Late Night met de 4 jongens

Mickey

Gespleten persoonlijkheid. Ervaringsdeskundige in disaster dates. Amateur schrijfster van misschien wel de volgende worstseller.

3 Comments

  • kiko
    17 november 2015 18:40

    Sprakeloos, wat een prachtig opgeschreven blog over een onwerkelijk dramatische gebeurtenis

    • Mickey
      17 november 2015 22:00

      Dank je Kiko. Het was helemaal mijn bedoeling niet om hier iets over te schrijven maar de woorden kwamen vanzelf. Ik heb het gepost omdat ik denk dat een hele hoop mensen zich misschien zo voelen….

  • Timo
    18 november 2015 00:18

    ❤️ Liefde!!

Leave a Reply