Terugblik 2017

Pas toen er weer een nieuwe rekening van mijn hostingprovider in mijn inbox zat realiseerde ik me dat ik mezelf ooit een schrijfster of zelfs blogster noemde. Mijn eigen website, mijn eigen stukje internet is een ondergeschoven kindje geworden. Bizar want schrijven is echt iets waar ik energie van krijg, en overzicht. Voornamelijk overzicht. Mijn gedachten zijn soms een door elkaar gehusselde grote brei van woorden, en pas als mijn vingers de toetsen raken, of de pen het papier, lijkt er weer wat orde te komen in de chaos.

Er is ook gewoon veel gebeurd in mijn leven de afgelopen tijd. En hoewel we al dik een maand in 2018 zitten wil ik toch nog even terugblikken op 2017. Aan het einde van het jaar maak je jezelf altijd beloftes… zo van: in het nieuwe jaar ga ik het even helemaal anders doen! Dat zei ik in december 2016 tegen mezelf en tegen de rest van de wereld in mijn blog: terugblik 2016

Ik wilde méér gaan bloggen en méér gaan daten en vooral Mr. X achter me laten. En toen ik in december mijn 2017 overdacht, kwam ik tot de conclusie dat dat helemaal niet gelukt was. Ik heb niet super veel meer geblogd, zeker de afgelopen maanden niet. En ik had al helemaal Mr. X nog niet achter me gelaten. 2017 was in zekere mate een herhaling van stappen die ik in 2016 al gemaakt had. Want wederom hebben Mr. X en ik de liefde aan elkaar verklaard en wederom kon hij niet voor mij kiezen en wederom zou ik verscheurd achterblijven. Dus ik moest een rigoureuze beslissing maken.  Ik moest het contact voor eens en altijd verbreken, de vicieuze cirkel waarin we ons bevonden moest doorbroken worden en hij was niet sterk genoeg om dat te doen.

Dus ik deed het enige wat ik kon doen. Ik zocht een andere baan, heb mijn vaste contract en auto van de zaak en veilige omgeving opgezegd. Dit heb ik gedaan zodat mijn 2018 niet hetzelfde zou worden als 2016 en 2017. En dat is dan ook de enige belofte die ik aan mezelf maak voor 2018. Dat dit een ander jaar mag worden.

En we kunnen niet in een glazen bol kijken, ik weet niet hoe lang het duurt voordat ik écht over Mr. X heen ben en ik weet niet hoeveel ik ga bloggen. Ik weet niet of ik alles wat ik mee maak nog wel wil delen met de wereld. Ik weet niet of deze nieuwe baan iets is waar ik gelukkig van word. En weet je wat? Dat is helemaal niet erg voor nu!

Het is niet erg om het allemaal even niet te weten en gewoon even rustig af te wachten voor ik een volgende grote stap neem. Met babystapjes kom je er ook toch?

XoXo Mickey

Mickey

Gespleten persoonlijkheid. Ervaringsdeskundige in disaster dates. Amateur schrijfster van misschien wel de volgende worstseller.

Leave a Reply

%d bloggers liken dit: