We zuipen gewoon hier een stuk in ons reet

We liepen samen naar de kroeg waar het feestje moest zijn. Jessie stootte me aan en knikte naar de kroeg.  

“Er is helemaal niemand binnen! Hier gaan we niet heen hoor.” 

Ze had gelijk. Dit zou hem niet gaan worden. “De Aardbei?” Stelde ik voor. 

De Aardbei is een van de weinige gezellige barretjes in de stad waar altijd wel wat mensen te vinden zijn. Ze knikte en we liepen de hoek om en gingen naar binnen. Ik hing mijn jas aan de kapstok nam plaats aan de bar en bestelde twee wijntjes. Hier was het ook niet druk maar in ieder geval gezelliger dan op een kale dansvloer zonder mensen.  

“Wat is dat toch, vinden mensen het te koud om de deur uit te gaan ofzo? Ik bedoel ik weet dat het januari is maar dat betekent toch niet dat men gelijk een winterslaap moet gaan houden?”  

Ik haalde mijn schouders op. Jessie baalde ervan en ik eigenlijk ook. We hadden zin in een feestje, om even los te gaan en we leken wel weer de enige op de planeet die daar zin in hadden.  

“We zuipen gewoon hier een stuk in ons reet, en kijken straks nog wel even bij die andere toko. Misschien komt het allemaal wat later op gang het is tenslotte nog vroeg. ” 

“Ja, je hebt gelijkt. Nu kan je me mooi alles vertellen over je aankomende date met Romeo!” 

Ik verslikte me bijna. 

“Nou een date wil ik het niet noemen. Het is bijna een zakelijke afspraak. Maar dan in een hotel, en ik in lingerie….” 

Jessie moest lachen.  

“Nou en?! Vertel! Heb je alles al voorbereid?” 

Ik plukte even aan mijn nieuwe shirt die ik speciaal voor het feestje van vanavond had gekocht. Ja ik had alles tot in de puntjes voorbereid. Ergens schaamde ik me. 

“Ik voel me net een escort” 

“Waarom?! Omdat je een keer seks gaat hebben om de seks? Lieverd, dat doen echt wel meer mensen hoor. En je bent een single vrouw, wat kan jou het schelen. Geniet er gewoon van! 

Had ze gelijk? Ik nam nog een slok wijn. Ja ze had ook gelijk. En na alles wat ik de afgelopen maanden heb meegemaakt verdiende ik dit verzetje. En ik was er niet eens zenuwachtig voor. Ik heb Romeo een paar maanden terug leren kennen en de eerste keer dat hij voorstelde om samen de nacht door te brengen dacht ik dat ie gek was. “Leef in het moment” zei hij toen. Maar dat kon ik toen niet. Ik werd toen nog geleefd. Maar nu niet meer. Ik hief mijn glas. 

“Op ons, op 2017. Dat het maar een fantastisch jaar mag worden.”

Mickey

Gespleten persoonlijkheid. Ervaringsdeskundige in disaster dates. Amateur schrijfster van misschien wel de volgende worstseller.

Leave a Reply